Karayip ada ülkesi Küba, bir kez daha karanlığa gömüldü.

Enerji ve Madenler Bakanlığı’na bağlı Küba Elektrik Birliği, ilk açıklamasında kesintinin nedenine dair ayrıntı vermeden ada genelinde tam bir elektrik kesintisi yaşandığını duyurdu.

Daha sonra yapılan açıklamada, arızanın Camagüey eyaletindeki Nuevitas termik santralinde bir üretim ünitesinin beklenmedik şekilde devre dışı kalmasından kaynaklandığı belirtildi. Bakanlığın raporunda, bu arızanın devredeki diğer makineleri de etkileyerek zincirleme bir çöküşe yol açtığı ifade edildi. Bu kesinti, son bir ay içinde ülkede meydana gelen üçüncü büyük elektrik kesintisi oldu.

Gücü geri yüklemek için çalışmalar sürüyor ancak onlarca yıldır gıda, yakıt ve elektrik kıtlığına yol açan ağır bir ekonomik krizle boğuşan Küba'da bu tür şebeke çökmeleri daha yaygın hale geldi. Durum, ABD'nin Küba'daki komünist rejimi devirmek amacıyla uyguladığı uzun süreli yaptırımlarla daha da kötüleşti.

Yönetiminin Küba'nın mevcut lideri Başkan Miguel Díaz-Canel'i görevden almak için çalıştığı bildirilen ABD Başkanı Donald Trump, İran ile olan çatışma çözüldüğünde dikkatini Küba'ya çevireceğini ima etti. Trump bu yıl şimdiden en az iki büyük rejim değişikliğini gerçekleştirdi: Geçen ayın sonlarında ABD-İsrail ortak askeri operasyonları sırasında İran'ın Dini Lideri Ayetullah Ali Hamaney'in öldürülmesi ve Ocak ayı başındaki bir askeri operasyonla Venezuela Devlet Başkanı Nicolás Maduro'nun ele geçirilmesi. İkinci olay, Havana'nın mevcut krizini daha da derinleştirdi.

16 Mart'ta yaşanan kesintinin ardından Oval Ofis'te gazetecilere konuşan Trump, "Bence Küba sonun yaklaştığını görüyor," dedi ve ülkeyi "almanın" kendisine "onur" vereceğine inandığını ekledi. "Şu anda çok zayıflamış bir uluslar."

The Time dergisine göre Küba'da olup bitenler hakkında bilinmesi gerekenler şunlar:

1. Küba’nın ekonomisi ve hükümeti ne durumda?

Küba, Küba yaşamının çoğu yönünü kontrol eden tek bir siyasi parti olan Küba Komünist Partisi tarafından yönetilen bir sosyalist cumhuriyettir.

Küba, uzun süre boyunca Castrolar tarafından yönetildi. İlk olarak 1959'da Havana'da ABD destekli rejimi deviren ve Küba'yı sosyalist bir devlet olarak kurmak için o zamanki Sovyetler Birliği ile ittifak kuran devrimci Fidel Castro liderlik etti. Fidel Castro 2016'da ölmeden önce başkanlığı 2008'de kardeşi Raúl'e devretti; Raúl, 2021'e kadar Komünist Parti'nin Genel Sekreteri olarak ülkeyi yönetti. Raúl Castro, 2018'de mevcut Başkan Díaz-Canel'e yol açmak için geri çekilse de, o ve diğer Castro ailesi üyeleri Küba siyasetinde kilit figürler olmaya devam ediyor.

Fidel Castro'nun elli yıllık yönetimi, planlamanın hükümette merkezileştiği, sanayi ve toprakların millileştirildiği ve yabancı mülkiyetin azaltıldığı Sovyet tarzı bir ekonomik modeli izleyerek Küba'nın birçok ekonomik politikasını şekillendirdi. Küba'nın Sovyetler Birliği ile olan ittifakı, ada ekonomisini istikrara kavuşturan petrol gibi kaynaklara sübvansiyonlar veya indirimler sağlanmasına da izin verdi. Küba'nın elektrik şebekesi, artık miadı dolmuş Sovyet yapımı termik santraller etrafında inşa edilmiştir ve büyük ölçüde petrol ithalatına dayanmaktadır. Döviz girişi sağlamak için Küba, beyaz kumlu plajları ve tarihi binaları ile turizme büyük ölçüde bel bağlamıştır.

1991'de Sovyetler Birliği çöktüğünde, Küba ekonomisi sarsıldı ve birincil ekonomik yardım kaynağını kaybettiği için sonraki yıllarda yaklaşık %35 oranında küçüldü. Bazı akademisyenler Küba'nın durumunun 1930'ların Büyük Buhranı ile kıyaslanabilir olduğunu söyledi. Elektrik kesintileri düzenli hale geldi ve gıda kaynakları karneye bağlandı. Küba hükümeti, bazı sektörler için yabancı yatırıma ve sınırlı özel işletmelere izin vermek de dahil olmak üzere kademeli değişiklikler getirdi ancak sosyalist sistemi büyük ölçüde yerinde tuttu. Bununla birlikte, ekonomi hiçbir zaman Sovyet dönemi performansına geri dönmedi.

2. Küba’yı şu an kim yönetiyor?

65 yaşındaki Díaz-Canel, 2018'den beri Raúl Castro'nun halefi olarak Küba'yı yönetiyor ve 1959 Küba Devrimi'nden bu yana ülkenin ilk sivil Başkanı oldu. 2021 yılında ülkenin Komünist Parti lideri de oldu ve bu onu Castrolardan sonra her iki pozisyonu da elinde tutan ilk kişi yaptı.

1960 yılında Küba'nın Villa Clara eyaletinde doğan Díaz-Canel, yirmili yaşlarında siyasete girmeden önce elektrik mühendisi olarak eğitim aldı. 2003 yılında Komünist Parti'nin yürütme komitesi olan Politbüro'ya girmeden önce yıllarca eyalet düzeyindeki görevlerde bulundu. 2009-2012 yılları arasında ülkenin Yüksek Öğrenim Bakanı ve 2013-2018 yılları arasında Raúl Castro döneminde Başkan Yardımcısı olarak görev yaptı.

Díaz-Canel, ekonomik liberalleşmeye yönelik benzeri görülmemiş reformlar getirmesine rağmen, Küba'nın tek partili sosyalist sistemini büyük ölçüde korudu. Seleflerinden daha pragmatik olarak görülen Díaz-Canel, küçük özel işletmelerin genişletilmesini destekledi, internet erişimini artırdı ve ekonominin bazı kısımlarını modernize etti. Aynı zamanda, COVID-19 pandemisinin kötüleştirdiği ekonomik zorluklar ve kıtlıklardan kaynaklanan Temmuz 2021'deki nadir halk protestolarını bastırarak Küba Devrimi'ne olan ideolojik sadakatini açıkça ortaya koydu. Díaz-Canel, ABD yaptırımlarını ve süregelen petrol ablukasını; ülkenin yakıt, gıda, ilaç ve uluslararası finansmana erişimini kısıtlayarak Küba ekonomisini felç etmekle suçladı. Yine de 13 Mart'ta yetkililerinin "ikili farklılıklar için potansiyel çözümleri" araştırmak üzere Amerikalı yetkililerle görüştüğünü doğruladı. Hükümeti ayrıca, devlet egemenliğindeki ekonomiyi ayakta tutmak ve "ABD şirketleriyle akışkan bir ticari ilişkiyi" teşvik etmek amacıyla ülkeyi daha fazla Kübalı sürgün yatırımına açtı.

3. Küba’nın Venezuela ile bir ilişkisi var mı?

Küba, 1990'ların sonlarında iki ülkenin eski başkanları olan Kübalı Fidel Castro ve Venezuelalı Hugo Chávez arasındaki yakın ilişki sayesinde Venezuela'da ekonomik bir istikrar sağlayıcı bulacaktı. Wilson Center için yazan akademisyenler Brian Fonseca ve John Polga-Hecimovich, Castro için "Chávez, Soğuk Savaş sırasında Latin Amerika ve Karayipler'i kasıp kavuran Küba ilhamlı devrimci sosyal ve siyasi hareketlerin son şampiyonlarından biri olarak göründüğünü" belirttiler. 2005 yılında Küba'ya yaptığı bir ziyaret sırasında Castro, Chávez'e halka açık bir şekilde Küba ve Venezuela'nın "tek bir ulus" gibi olduğunu söyleyerek vatandaşlarını "Vene-Kübalılar" olarak adlandırdı.

Liderleri arasındaki ideolojik benzerliklerin ötesinde, Küba ve Venezuela'nın karşılıklı faydaya dayalı bir ilişkisi vardı. Havana, petrol zengini Venezuela'nın rezervlerine daha düşük bir fiyattan erişmeye çalışırken; Karakas, Küba istihbaratına, karşı istihbaratına ve askeri personeline erişmek istiyordu. Miami Herald'a göre, Venezuela 2024 sonundan 2025 sonuna kadar Küba'ya günde 70.000 varil ham petrol ve yaklaşık 1,3 milyar dolar değerinde rafine ürün sağladı. Havana ve Karakas, ordularının Maduro'yu korumaya karıştığını defalarca reddetmiş olsa da, Ocak ayı başında ABD'nin Venezuela'daki Maduro'ya yönelik operasyonunda en az 32 Kübalı öldü.

4. Küba ve ABD arasında gerilimin sebebi ne?

1898 İspanyol-Amerikan Savaşı'nın sonunda, Florida kıyılarından yaklaşık 90 mil açıkta bulunan Küba, İspanya'nın hak iddia etmekten vazgeçmek zorunda kaldığı topraklardan biriydi. Ada, ABD'nin Küba'nın işlerine müdahale etme ve Guantánamo Körfezi'ndeki deniz üssünü sürekli kiralama hakkını saklı tutması şartıyla 1902'de bağımsızlığını ilan edene kadar Amerikalılar tarafından işgal edildi.

İki ülke arasındaki ilişkiler yaklaşık yarım yüzyıl boyunca istikrarlıydı, ancak 1959'da Fidel Castro ve devrimcilerin Havana'yı ele geçirip o zamanki Küba lideri Fulgencio Batista'nın ABD destekli hükümetini devirmesiyle değişti. ABD hükümeti Castro'nun yönetimini tanıdı, ancak yeni rejimin Sovyetler Birliği ile ticareti geliştirmesi, Amerikan mülkiyetindeki varlıkları millileştirmesi ve ABD ithalatına vergileri artırmasıyla birlikte kısa sürede ticaret ambargosu da dahil olmak üzere ekonomik yaptırımlar uyguladı.

Castro'nun yönetimi aynı zamanda bir göç dalgasına yol açtı: Batista hükümetiyle ilişkili olanlar veya üst sosyal sınıflara mensup "altın sürgünler", rejimin misilleme yapmasından korkarak adadan sürüler halinde kaçtı ve birçoğu komşu Florida'ya yerleşti.

ABD, özellikle de CIA, bu sürgünlerin bir kısmını askere almak ve onları bir işgal için eğitmek üzere bir plan hazırladı. Ocak 1961'de ABD, Küba ile diplomatik bağlarını kopardı ve bunun yerine Castro'yu devirmeye odaklandı. Nisan ayına gelindiğinde ABD, ağırlıklı olarak Küba'nın güney kıyısındaki Bahía de Cochinos'a (Domuzlar Körfezi) yanaşan kuvvetlerle adayı işgal girişiminde bulundu. Ancak plan başarısız oldu; Küba, ABD destekli sürgünleri bozguna uğrattı.

ABD ile Küba arasındaki diplomatik sürtüşme, 1962'de Washington'un Havana'nın Sovyetler Birliği'nin adaya gizlice nükleer füzeler yerleştirmesine izin verdiğini keşfettiği Küba Füze Krizi sırasında neredeyse tam ölçekli bir savaşa dönüştü. Küba ve ABD müzakerelerin ardından nihayetinde gerilimi düşürdü, ancak Washington Havana'yı cezalandırmaya devam etti. ABD, Küba'ya yönelik yaptırımları güçlendiren ve demokratik bir hükümet seçilene kadar ticaret ambargosunun yürürlükte kalacağını belirten birkaç yasayı imzaladı.

Küba-ABD ilişkileri eski Başkan Barack Obama yönetimi döneminde normalleşti ve diplomatik bağlar 2015 yılında yeniden tesis edildi. Obama yönetimi mali hizmetler, havale, seyahat, ticaret ve telekomünikasyon üzerindeki birçok kısıtlamayı gevşetti ve Küba'nın terörü destekleyen devletler listesindeki yerini iptal etti.

Ancak Trump, 2017'de Beyaz Saray'a ilk girdiğinde, Amerikalıların belirli izin verilen amaçlar dışında Küba'ya seyahat etmelerini kısıtlamak ve Küba'yı yeniden terörü destekleyen devlet olarak belirlemek de dahil olmak üzere, Küba'ya yönelik bu yumuşak yaklaşımı tersine çevirdi.

Şubat ayında Kübalı askerler, Florida tescilli bir sürat teknesindeki 10 yolcudan, askerlere ateş açan ve terör amacıyla adaya sızmaya çalıştığı iddia edilen 5'ini öldürdü. Ölümcül çatışma, Trump'ın ABD yetkililerinin Küba yolundaki gemileri durdurmasına ve alıkoymasına izin veren 1996 tarihli acil durum emrini yenilemesinden sonra geldi.

5. ABD neden Küba’nın petrolünü bloke ediyor?

29 Ocak'ta Trump, ulusal acil durum ilan eden ve Küba hükümetini "Amerika Birleşik Devletleri'ne zarar veren ve tehdit eden olağanüstü eylemlerle" suçlayan bir icra emri imzaladı. Spesifik olarak icra emri, Küba hükümetinin Rusya, Çin ve İran da dahil olmak üzere "Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı olan çok sayıda düşman ülke, uluslararası terörist grup ve kötü niyetli aktörle" aynı safta yer aldığını ve onları desteklediğini iddia etti. Emir ayrıca Küba hükümetini siyasi muhaliflere zulmetmek, ifade ve basın özgürlüğünü bastırmak ve yıllar içinde insan hakları örgütleri tarafından belgelenen diğer insan hakları ihlallerini gerçekleştirmekle suçladı.

Emirde, "Amerika Birleşik Devletleri'nin komünist Küba rejiminin yağmalarına sıfır toleransı vardır," denildi. "Amerika Birleşik Devletleri, Küba rejimini kötü niyetli eylemlerinden ve ilişkilerinden sorumlu tutarken, aynı zamanda Küba halkının özgür ve demokratik bir toplum özlemlerini desteklemeye kararlı kalarak, Amerika Birleşik Devletleri'nin dış politikasını, ulusal güvenliğini ve ulusal çıkarlarını korumak için hareket edecektir."

Bu emir, Küba'ya doğrudan veya dolaylı olarak petrol sağlayan ülkelere yeni tarifeler uygulayarak Küba üzerinde fiili bir petrol ablukası başlattı ve bu durum Meksika'nın Küba'ya sevkiyatları durdurmasına neden oldu. ABD, Küba'ya giden petrol sevkiyatlarına el koyarak ve Karayip Denizi'nde Küba için yakıt arayan gemileri durdurarak Küba'nın petrolle olan bağını kesmeye çalışmaya devam etti. Ocak ayında Venezuela'da Maduro'yu deviren ve Venezuela'nın petrolü üzerinde kontrol iddia eden Trump, Küba'ya hiçbir Venezuela petrolünün gitmeyeceğini ilan etti. Şubat ayı sonlarında, ablukanın yarattığı insani kriz hat safhaya ulaştığında, ABD Hazine Bakanlığı, adayı ayakta tutmak için gereken günlük 100.000 varil petrolü karşılaması pek mümkün olmasa da, Venezuela petrolünün Küba'daki özel şirketlere "ticari ve insani kullanım" için yeniden satılmasına izin vereceğini söyledi.

6. Petrol ablukası Küba’yı nasıl etkiliyor?

ABD'nin petrol ablukası Küba'yı yakıttan mahrum bırakırken, ülkedeki 10 milyon insan derinleşen bir insani krizin içine itildi. Yakıt kıtlığı, sık sık elektrik kesintileri yaşanması anlamına geliyor; bu da hastanelerin operasyonlarını durdurmasına, okulların ve iş yerlerinin kapanmasına neden oluyor. Pişirme gazı, benzin ve dizel kıtlığı ülkenin ulaşımını, gıda arzını ve hatta dizelle çalışan su pompalarını bile zorladı. Enerji krizi, artan gıda fiyatları ve hızla değer kaybeden Küba pesosu da dahil olmak üzere yükselen enflasyona yol açtı.

Kübalılar, elektrik geldiğinde aceleyle yemek pişirdiklerini, çamaşır yıkadıklarını ve cihazlarını şarj ettiklerini, gıdaların ise buzdolaplarının gücü kesildiğinde kolayca bozulduğunu anlatıyorlar. Küba sokaklarında, yakıt kıtlığının atık toplama hizmetlerini aksatması nedeniyle çöp ve bozulan gıda yığınları birikiyor; vantilatörsüz sıcak hava ve sivrisinekler ise dayanılmaz hale gelmiş durumda.

Şubat ayında Birleşmiş Milletler insan hakları uzmanları, ABD'nin Küba üzerindeki fiili yakıt ablukasını kınayarak bunu "uluslararası hukukun ciddi bir ihlali" ve "tek taraflı ekonomik baskının aşırı bir biçimi" olarak nitelendirdi. ABD, Şubat ayında Katolik Kilisesi aracılığıyla 6 milyon dolarlık yardım göndereceğini söyledi. Meksika ve Kanada da büyük yardım paketleri duyurdu.

7. Kübalılar krizlere nasıl tepki veriyor?

Sıkı hükümet kontrolü protestoları nadir kılsa da, ekonomik krizler birçok Kübalıyı şikayetlerini dile getirmek için sokaklara dökülmeye zorladı. New York Times'a konuşan Küba sürgün insan hakları grubu Cubalex'ten araştırmacı José Raúl Gallego, adadaki protesto veya muhalefet ifadelerinin sayısının Ocak ayında 30 iken Mart ayının ilk yarısında 130'a çıktığını söyledi. Nadir görülen bir muhalefet gösterisinde, hükümet karşıtı protestocular 14 Mart'ta Morón kentindeki bir Komünist Parti ofisine bile saldırdı.

Şiddet olayları, Díaz-Canel'den bir tepki gelmesine neden oldu. Díaz-Canel sosyal medyada yaptığı paylaşımda, "uzun süreli elektrik kesintilerinin halkımızda sıkıntı yaratmasının anlaşılabilir olduğunu" ve "şikayet ve taleplerin meşru olduğunu", ancak "vatandaş huzurunu ve kurumlarımızın güvenliğini tehdit eden şiddet ve vandalizme" müsamaha gösterilmeyeceğini belirtti.

8. Trump rejim değişikliği hakkında ne dedi?

Venezuela ve İran liderlerini devirdikten sonra Trump, Küba'nın bir sonraki hedefi olabileceğine dair ipuçları verdi.

ABD'nin Maduro'yu devirmesinin ardından —ki Díaz-Canel bu durumu kınamıştı— Trump, "Küba, üzerinde konuşacağımız bir konu olacak çünkü Küba şu anda başarısız bir ulus," dedi. Kübalı sürgünlerin oğlu ve Küba hükümetinin sesli bir eleştirmeni olan ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio da, "Havana'da yaşasaydım ve hükümette olsaydım, en azından biraz endişelenirdim," dedi. Ancak o sırada Trump, doğrudan Küba'ya müdahale etme fikrinden çekiniyor gibi görünüyordu ve Ocak ayında gazetecilere verdiği demeçte, "Bence sadece çökecek. Herhangi bir eyleme ihtiyacımız olduğunu düşünmüyorum," demişti.

Ancak Trump'ın söylemi son günlerde sertleşti. Şubat ayı sonlarında, İran'a karşı savaşı başlatmadan bir gün önce Trump, Küba'nın "dostça devralınması" fikrini ortaya attı. Günler sonra ise, "Dostça bir devralma olabilir, dostça bir devralma olmayabilir. Fark etmez çünkü gerçekten, dediğim gibi, son demlerini yaşıyorlar," dedi. Ve 16 Mart'ta Beyaz Saray'da gazetecilere konuşan Trump, "Küba'yı alma onuruna sahip olacağıma inanıyorum," dedi.

ABD ve Kübalı yetkililer müzakerelere devam ederken, Trump yönetiminin daha geniş bir rejim değişikliği veya Castro ailesi üyelerine karşı bir eylem için baskı yapmadan Díaz-Canel'i Başkanlıktan uzaklaştırmaya çalıştığı bildiriliyor. Trump, "Küba'yı almak. Yani, ister özgürleştiririm ister alırım. Bence onunla istediğim her şeyi yapabilirim," dedi. "Şu anda çok zayıflamış bir uluslar."

9. Rusya nasıl tepki verdi?

Rusya, Trump'ın adını anmadan, Küba'da "yapay olarak körüklenen bir çatışma atmosferi" olarak nitelendirdiği duruma tepki gösterdi ve Karayip ülkesine olan desteğini yineledi. Rusya Dışişleri Bakanlığı 17 Mart'ta yaptığı açıklamada, "Küba çevresinde tırmanan gerilimden ve Özgürlük Adası üzerindeki artan dış baskıdan ciddi endişe duyuyoruz," dedi. "Egemen bir devletin iç işlerine kaba müdahale girişimlerini, sindirme ve yasadışı tek taraflı kısıtlayıcı önlemlerin kullanılmasını şiddetle kınıyoruz."

Rusya bakanlığı, Küba'nın karşı karşıya olduğu "eşi görülmemiş zorlukların" ABD'nin ada ülkesine yönelik eylemlerinin "doğrudan bir sonucu" olduğunu ve Rusya'nın "maddi yardım da dahil olmak üzere Küba'ya gerekli desteği sağlamaya devam edeceğini" sözlerine ekledi. Kremlin, Küba liderliğiyle temas halinde olduğunu söyledi.

Küba-Rusya ilişkileri 1959 Küba Devrimi'nden bu yana güçlü seyrediyor. Avrupa Politika Analiz Merkezi için yazan akademisyenler Armando Chaguaceda ve Cesar Santos, Havana'daki rejimin "Kremlin'in küresel illiberalizm çalışmalarına ciddi yardımlar sunması" nedeniyle Küba'daki durumun Rusya için endişe verici olduğunu belirtiyorlar. Popüler Rus siyasi yorumcusu Ruslan Pankratov, Ocak ayında Moskovskij Komsomolets için yazdığı yazıda şunları kaydetti: "Küba'nın düşüşü, Küresel Güney tarafından Rusya, Çin veya başka birinin alternatif bir güç merkezi olarak işlev göremeyeceğinin nihai kanıtı olarak algılanacaktır. Asya, Afrika ve Latin Amerika'da herkes basit bir şeyi anlayacaktır: 'Çok kutupluluk' ile ilgilenmek risklidir çünkü müttefiklerini Amerikan baskısından koruyamaz."

İlgili Etiketler

Yorumlar