Muzaffer Demir'in ilk şiir kitabı çıktı: 'Pastoral Hüzün'

Duru bir dil, içten bir ses ve insana doğru giden bir yolun şiirleri Pastoral Hüzün. Sözcüklerin anlamı nezaketle okuru çağırıyor. Umuda yaslanan şiirler. Muzaffer Demir, Samuel Beckett'in " yeryüzündesin ve bunun tedavisi yok" cümlesi ile şiirlerine ayrı bir özen gösteriyor. Çünkü zaman insan için ömrüyle sınırlı. Ne söylenecekse, ne üretilecekse ve ne anlamlandırılacaksa bu arada yapılmalı. Pastoral Hüzü n en çok da bunu yapmaya çalışıyor.

Sokaklarda gezer şair, kırlara çıkar. Gökyüzüne el sallar, güneşi selâmlar. Ahvalini dizelerle söyler. Dostluğun dili şiirine dokunur. Her şiirin gerisinde lirik bir sarılma vardır ve o lirizmle yollara düşülür.

Pastoral Hüzün, insanın insanı sahiplenmesi olarak okunmalıdır. İnsana değen ve onları şiire davet eden dizelerin şairi Muzaffer Demir.

Bu bir ilk kitap. Yıllara yayılan şiirler derlenip bir araya getirilmiş. Tunceli'nin (Dersim) Pertek ilçesine bağlı Dargüz mezrasında doğan Muzaffer Demir, yurdun çeşitli illerinde öğretmen, eğitim yöneticisi ve müfettiş olarak çalıştı. Çocukluğundan beri kitaplar vazgeçilmez dostları oldu. 1990'larda ve iki binli yılların başlarında çeşitli edebiyat dergilerinde şiirleri yayımlandı. Şiirlerindeki en belirgin özellik; doğa, insan ve topluma hümanist bir kıvamla yaklaşması söylenebilir. Kitaba da adını veren “Pastoral Hüzün” adlı şiirden bir bölüm:

" Atlılar geçerdi çocukluğumun patikalarında

Bir de semerine kelebeklerin konduğu

Yoksulluk taşıyan katırlar

Nereye baksam gökyüzüydü

Nereye dönsem insan

Güneş ter dökerdi

Ahlat ağacının tepesinde

Suyu gözleriyle içerdi rüzgâr"