Çok genç oldukları için güvenilmez, fazla yaralı oldukları için inanılmaz, susturulmaları için aldıkları para yüzünden ise lekelenmiş sayıldılar.

Adalet sistemi onları yüzüstü bıraktı, medya uzun süre görmezden geldi. Ve çocukluklarını mahveden adam, itibarı büyük ölçüde korunmuş halde, servetinin sağladığı zırhla özgürce dolaşmaya devam etti.

Hikayeyi değiştiren şey, soru sormaktan vazgeçmeyen kadın gazeteciler oldu.

Julie K. Brown, Vicky Ward ve Conchita Sarnoff olmasaydı, Epstein belki bugün bile hayatta olacak, cezasızlığının konforunu sürdürecekti.

Bu karanlık dünyanın perdesini ilk aralayan Miami Herald muhabiri Julie K. Brown'dı.

Brown'ın ortaya çıkardıkları yalnızca bir canavarı ifşa etmedi; onu korumak için kurulmuş bütün bir sistemi de görünür kıldı.

1987 yılında gazetecilik bölümünden üstün başarı derecesiyle mezun olan Julie K. Brown önce Philadelphia Daily News'te, ardından da kurumları rahatsız eden türden haberleriyle tanınan Miami Herald'da çalıştı.

Brown'ın derdi Florida'daki hapishane sisteminde yaşanan ağır istismarları ve şüpheli ölümleri ortaya çıkarmaktı.

Dört yıl boyunca yaptığı haberler üst düzey yetkililerin istifasını, yolsuzluk yapan infaz memurlarının tutuklanmasını, eyaletin zihinsel ve fiziksel engelli mahkumlara yaklaşımında kapsamlı değişiklikler yapılmasını sağladı.

Ve sonra, 2017'nin başlarında, Jeffrey Epstein adını duydu.

Epstein adına dokunanı yakan bir düzen vardı, bazı gazetecilerin dosyaya dair girişimleri, başka görevlere kaydırılmalarıyla sonuçlanıyordu.

Brown da bu dosyanın kariyerini bitirebileceği konusunda uyarıldı. Ama yine de araştırmaya başladı.

Julie K. Brown, 2017'de Alexander Acosta'nın Çalışma Bakanı olarak atanmasına ilişkin Senato oturumlarını izlerken içinden sürekli aynı soruyu geçiriyordu:

"Neden kimse Epstein'la ilgili soru sormuyor?"

Senatörlerin Acosta'ya yönelttiği sınırlı ve yüzeysel sorular karşısında hayal kırıklığı yaşıyordu.

Jane Doe'ların arkasındaki gerçek hayatlar

Epstein, 2008'de reşit olmayan birinden fuhuş talep etme suçunu kabul etmiş, ancak sadece 13 ay hapis cezası almıştı.

Fakat bu ayrıcalıklı hapis cezasının arkasında dönemin ABD Savcısı Alexander Acosta'nın imzası vardı.

Acosta Florida'da federal savcıyken Jeffrey Epstein ile gizlice müzakere ettiği bir anlaşmaya imza atmış, Epstein bir ilçe hapishanesinin özel bir bölümünde 13 ay geçirirken, haftanın altı günü iş izni kapsamında ofisine gitmesine izin verilmişti.

Bu anlaşma federal yasaları ihlal ederek mağdurlardan özellikle saklanmıştı.

Brown bu hikayeyi Acosta ve Epstein hikayesi olarak değil Epstein tarafından iddiaya göre tecavüze uğrayan ve insan ticaretine maruz kalan kadınların perspektifinden anlatmaya karar verdi.

Hikayenin merkezine güçlü erkekleri değil, bu kadınları yerleştiren Brown 18 ay çalışarak Jeffrey Epstein'in kaçırdığı, istismar ettiği ve susturduğu, artık yetişkin olan kadınları tek tek buldu.

Medya tarafından yıllarca büyük ölçüde görmezden gelinen, küçümsenen ya da hayatta kalmayı başarmasından ziyade bir yük gibi görülen Virginia Giuffre de onlardan biriydi.

Bu kadınlar mahkeme belgelerinde birer numaraydı: Jane Doe 1, 2, 102.

Brown mahkeme dosyalarının dipnotlarını okuyor, video gazeteci meslektaşı Emily Michot ise yaptıkları görüşmeleri kayıt altına alıyorlardı.

Brown uçuş kayıtlarını, finansal belgeleri, Epstein'in itibarını korumak için mühürlenmiş hukuki dosyaları bir araya getirdi.

Yaklaşık 80 mağdurun kimliğini belirlemeyi başardıklarında araştırma üç bölümlük uzun bir habere dönmüştü.

Avukatlar dava tehditleri savurmaya, Epstein'in güçlü arkadaşları haber dizisi yayımlanmadan önce Brown'u itibarsızlaştırmaya çalışmaya başlamışlardı.

Miami Herald, Brown'un "Perversion of Justice" (Adaletin Sapması) adlı araştırma dizisini Kasım 2018'de yayımladı ve bir hesaplaşmanın fitili ateşlendi.

Aylar içinde New York'taki federal savcılar Epstein dosyasını yeniden açtı.

Temmuz 2019'da Jeffrey Epstein, seks amaçlı insan kaçakçılığı suçlamalarıyla tutuklandı.

Sonunda, serveti ve bağlantıları sayesinde daha önce kaçabildiği ölçüde olsa da bir şekilde hesap vermek zorunda kalacaktı.

Epstein'e savunma anlaşmasını veren ve daha sonra Trump'ın Çalışma Bakanı olan Alexander Acosta, kamuoyu baskısı sonucu istifa etmek zorunda kaldı.

Temmuz 2019'da tutuklanan Epstein bir ay sonra cezaevi hücresinde intihar etti.

Epstein'in kız çocuklarının temin edilmesi ve istismarında ortağı olan Ghislaine Maxwell ise sonunda yargılandı, tutuklandı ve suçlu bulunarak hapse atıldı.

Bugün yirmi yıl hapis cezası çekiyor.

'Senin doğmamış çocuklarını lanetliyorum'

Epstein'in yarattığı karanlığın içinde gerçeğe yaklaşan gazetecilerden biri de 2003 yılında, Vanity Fair'in Mart 2003 sayısı için Epstein'la kapsamlı bir röportaj yapan Vicky Ward'dı.

Ward'a o dönemde bir muamma olan Jeffrey Epstein hakkında yazma görevi verilmişti.

Adı gazetelerde pek geçmiyordu; sadece 2002 sonbaharında Bill Clinton'ı uçağıyla Afrika'ya götürdüğü haberiyle gündeme gelmişti.

Vanity Fair, Vicky Ward'dan New York'taki en büyük özel şehir malikânelerinden birinde yaşayan, bir adası ve New Mexico'da bir çiftliği olan bu gizemli figürün kim olduğunu araştırma görevini verdi.

Bu adamın parası nereden geliyordu?

Ward, araştırma sırasında çevresinde çok sayıda genç kadın bulunduğuna dair de ihbarlar almaya başlamıştı.

Ve Vicky Ward, Annie ve Maria Farmer kardeşlerle karşılaştı.

Ward'a dehşet verici hikayelerini anlattılar.

Bu esnada zor bir hamilelik geçiren Ward, yazıyı teslim etmiş ve doğum iznine ayrılmıştı.

Ancak Jeffrey Epstein, Ward'un Farmer kardeşlerle konuşmuş olmasına çok öfkeliydi.

Ward'a göre onu tehdit ediyor, yazıyı beğenmezse nerede doğum yapacağını bulacağını ve büyü yaptıracağını söylüyordu.

Yazı yayına girmek üzereyken, Farmer kardeşlerin iddiaları metinden çıkarıldı.

"Yetenekli Bay Epstein" başlıklı yazının en can alıcı kısmı dönemin yayın yönetmeni Graydon Carter tarafından altın makasla kesilip atılmıştı.

Carter tek tehdit edilenin Ward olmadığını, evinin bahçesinde kesilmiş bir kedi kafası ve kapısının önünde bir mermi bulduğunu söylüyordu.

Halbuki Ward'a göre, bu hikaye herkesin gözü önünde duruyordu ve "Sadece bu kadınların hikayelerini ciddiye alacak editörler" gerekiyordu.

Yıllar sonra Graydon Carter, haberdeki o bölümleri hukuki olarak yayınlayamadıklarını, ayrıca Vicky Ward'un berbat bir gazeteci olduğunu, yeterince araştırma yapmadığını iddia etti.

Ward ise Epstein dosyasını takip etmeyi bırakmadı.

Ward'ın 2021 yılında yayımladığı "Chasing Ghislaine" (Ghislaine'i Takip Ederken) adlı 13 bölümlük bir podcast serisinde odak noktası sadece Epstein değil Ghislaine Maxwell ve erkeklerin kurduğu güç ağlarıydı.

Daha sonra podcast projesini "Chasing Ghislaine: The Untold Story of the Woman in Epstein's Shadow" (Ghislaine'i Takip Etmek: Epstein'in Gölgesindeki Kadının Anlatılmamış Hikayesi) adında bir belgesele çevirdi.

Aynı sosyal çevreden geliyorlardı

Epstein'in peşinde koşan ve isimleri Julie K. Brown ve Vicky Ward kadar bilinmeyen ya da konuşulmayan bir başka kişi de insan hakları aktivisti Conchita Sarnoff.

Sarnoff'un 2010 yılında Daily Beast'te yayımlanan çığır açıcı araştırması, Epstein'in ciddi bir hapis cezasından kaçmasını sağlayan ayrıcalıklı anlaşmayı, onun zengin ve güçlü çevresinden bazı isimleri ve bu kişilerin onunla birlikte olduklarını gösteren uçuş kayıtlarını ortaya koymuştu.

Sarnoff Epstein dosyası için, Daily Beast'in kurucu ortağı ve genel yayın yönetmeni Tina Brown tarafından görevlendirildiğinde, bugün dünyanın Epstein hakkında bildiklerinin büyük kısmının temelini atan araştırmacılardan biriydi.

Bu Epstein dosyasına Sarnoff'un tesadüfen dahil olmasının sebebi Epstein ve Ghislaine Maxwell ile aynı sosyal çevrenin içinde olmasıydı.

Lakin ortak bir arkadaşları Sarnoff'u, Epstein'in reşit olmayan bir kişiyi fuhuş amacıyla ayarlamaktan hüküm giydiğine ve bu davanın büyük ölçüde kamuoyunun dikkatinden kaçtığına dair uyarınca Sarnoff büyük bir şok yaşadı.

Kendi sosyal çevresinden birinin, hayatını mücadele etmeye adadığı suçları işlemiş olduğunu fark etmişti.

O andan sonra Sarnoff, Epstein'in suçlarını detaylandıran mahkeme belgelerini bulup kamuoyuna açıklamaya karar verdi.

2010 yazında Sarnoff, ayrı bir çocuk seks kaçakçılığı dosyasını araştırıyormuş gibi davranarak Epstein'i telefonla görüşmeye ikna etti.

Epstein, Palm Beach'teki geniş malikanesinde ev hapsindeyken bir dizi görüşme yapmayı kabul etti ve bu konuşmalar, onun cezasını çekerken verdiği tek röportaj oldu.

Sarnoff son telefon görüşmesinde, Epstein'e onun suçları hakkında yazacağını söyledi:

"Çok ama çok korktuğumu hatırlıyorum. Bundan sonra ne olacağını biliyordum ve artık geri dönüş yoktu."

Bu itirafta bulunduktan sonra Epstein telefonu Sarnoff'un yüzüne kapattı ve bir daha hiç konuşmadılar.

Sarnoff, o günleri anlattığı Daily Beast röportajında, aslında Epstein'in hayatını daha derinlemesine araştırdıkça, izlendiğinden şüphelenmeye başladığını söyledi.

Sarnoff'un aktardığına göre eczanede Sarnoff'a yaklaşan bir adam "Conchita Sarnoff siz misiniz?" diye sordu.

Başka bir seferde ise Sarnoff'a Epstein'in hayatını araştırmayı bırakması karşılığında yabancı bir banka hesabına yatırılacak binlerce dolar teklif edildi. Sarnoff bunu reddettiğini söyledi.

Epstein üzerine çalışmaya başladıktan sonra Julie K. Brown, Vicky Ward ve Conchita Sarnoff tehdit edildi, itibarsızlaştırıldı, kapılar yüzlerine kapandı, hikayeleri kesildi ya da geciktirildi.

Epstein sadece kadınları değil, hikayeyi anlatan kadın gazetecileri de korkutarak, susturarak ya da yorarak yönetmeye çalışsa da bu çabalar gerçeği değiştiremedi.

Cinsel şiddet